آقای رئیس جمهور اخیرا گفتند: « کشور بی دغدغه اداره شد. چرا شکر نعمت نمی کنیم؟»



آقای رئیس جمهور!
چگونه شکر این نعمت گزارم
که جیبم خالی و پولی ندارم

*****
آقای رئیس جمهور! زمان پاسخگویی در مورد وعده هایی است که به مردم دادید ؛ نه طلبکاری کردن از مردم.

برجام رسید و باز بیکار شدیم
در دام رکود هم گرفتار شدیم

از مردمِ خود، جای طلبکاری نیست
صد وعده تو دادی، ما بدهکار شدیم؟!


*****
آقای رئیس جمهور!
لطفا به همان ذخایر نظام که گشایش های پسابرجامی شامل حالشان شده و حقوق های نجومی می گیرند بگویید شکر نعمت برجام را هم به جا بیاورند.
آنها بوده اند که بدون دغدغه زندگیشان را اداره کرده اند و گرنه ما مردم هزاران دغدغه داریم.

حقوق های نجومی در جیب دیگران باشد و شکرش را ما مردمی به جا آوریم که همیشه هشت مان گرو نه مان است؟!

یکی دیگر حقوقش شد نجومی
که ارقامش رسیده تا ثریا

به ما گویند شکرش را گزاریم
عجب رویی اینا دارند به والله!




طبقه بندی: به رنگ سیاست،  بی مزه، 
برچسب ها: روحانی، شکر نعمت، برجام، حقوق های نجومی، وعده های انتخاباتی،
ارسال در تاریخ پنجشنبه 8 مهر 1395 توسط عقل کل

آقایان داوطلب ریاست جمهوری!

اگر شما هم می خواهید بعد از رئیس جمهور شدن و هشت سال در قدرت ماندن، سال آخر ریاست جمهوری ، چنان به قدرت بچسبید که برای بقا ؛ یا خواستار تغییر قانون اساسی شوید یا همه ی توانتان را به کار گیرید تا هم حزبی هایتان را جایگزین کنید یا بخواهید لنگه ها و قل هایتان را معرفی کنید ؛ از همین حالا قید ریاست جمهوری را بزنید و دست از سر ملت بردارید!

اگر می خواهید بعد از چهار یا هشت سال که همه امکانات کشور در اختیارتان بود موقع رفتن؛ بگویید « آرزو داشتم فلان کار را بکنم » یا بگویید « نگذاشتند فلان کار را بکنم » یا بگویید « هر نه روز یک بحران داشتم » یا تحریم را بهانه کنید یا با خرابی های جنگ بهانه تراشی کنید ، به میدان نیایید و عرصه را برای کسانی باز کنید که عرضه ی انجام کارهای اساسی را داشته باشند.

اگر می خواهید با نشانه ها و نمادهای دینی و انقلابی از سیادت و روحانیت گرفته تا ولایتمداری و سابقه جبهه و جنگ و... رای جمع کنید و به ریاست جمهوری برسید و بعد به جای اینکه زمینه را برای حاکمیت ارزش ها فراهم کنید ؛ عرصه را برای جولان دادن عناصر و نمادهای غیر دینی باز کنید و در اقدامات و میتینگ هایتان؛ اثری از یاد شهدا و آرمان هایشان نباشد؛ از آن مادری که هنوز بعد از بیست سال منتظر است تا از فرزند مفقودالاثرش نشانی بیابد شرم کنید و کنار بکشید!

اگر می خواهید فقط شعار بدهید و در عمل به شعارهایتان پایبند نباشید؛ از عدالت اجتماعی سخن بگویید اما مانور تجمل به راه بیندازید و هوای آقازاده ها و فامیلتان را داشته باشید ؛ از آزادی اندیشه و توسعه سیاسی و «زنده باد مخالف من» دم بزنید اما صدای منتقدین تان را در نطفه خفه کنید؛ از مهرورزی و کرامت انسانی سخن بگویید اما با لجبازی و افشاگری ، تخم نفرت در دل ها بکارید، ما را به خیر شما امید نیست پس لطفا بروید و شر مرسانید!

اگر می خواهید با شعار تنش زدایی ، به ارتباط با پادشاهان ظالم و وهابی افتخار کنید و رابطه مبتنی بر احترام متقابل را به وادادگی و کرنش در برابر غرب تبدیل کنید ، یا حق هسته ای ملت را تعلیق کنید و در ازای آن چندین قطعنامه بر ضد ایران دشت کنید و بله قربان گوی غرب باشید یا بخواهید با دست دادن با حامیان اهانت کنندگان به پیامبر اعظم (ص)، کسب آبرو کنید و یا آرمان های استکبارستیزی امام (ره) را بایگانی کنید یا خود را مامور ثبت اسامی رجعت کنندگان بدانید، از کاندیداتوری ریاست جمهوری انصراف دهید و با غرور و عزت ملی ایرانیان بازی نکنید و بگذارید رئیس جمهوری نترس و شجاع و منطقی و با تدبیر نماینده مردم حماسه آفرین ایران باشد نه رئیس جمهوری بزدل و واداده و بی تدبیر!

اگر دانش و تجربه کافی ندارید و بلد نیستید مشکل بیکاری و تورم را حل کنید یا اینکه بخواهید با تورم پنجاه درصدی ؛ خود را کاردان و سیاستمدار بدانید! یا فقط بخواهید با حفظ وضع موجود و کاهش کارهای عمرانی ، نرخ تورم را کنترل کنید و بعد فکر کنید هنر کرده اید! یا اینکه بخواهید هر روز با بالا و پایین شدن نرخ دلار و سکه و اجناس مختلف ؛ملت را  به تمسخر بگیرید! ؛ از صحنه کنار بروید و وقتی که احساس کردید برنامه ای منطقی و عملیاتی برای حل مشکل دارید کاندیدا شوید.

اگر می خواهید کابینه را تبدیل به سهم خواهی احزاب کنید و برای اینکه همه را راضی نگه دارید از هر حزبی یک قلم داشته باشید و با نادیده گرفتن تعهددینی، دم از تکنوکراتی بزنید یا چنان همه چیز را در قبضه حزب و طرفداران خود درآورید که از استاندار تا آبدارچی اداره را از هم حزبی های خود حاکم کنید و آنقدر بی اراده باشید که از تعویض وزیری خاطی عاجز باشید یا اینکه چنان خودمحور و خودرای باشید که استقلال وزرای کابینه را از آنها سلب کنید و هر وقت میلتان کشید کنارشان بگذارید، فکر ریاست جمهوری را از سرتان بیرون کنید و هر وقت اخلاص و ثبات عقیده و اراده منطقی پیدا کردید به صحنه بیایید. 

اگر می خواهید خود را منزه از اشتباه بدانید و از القابی که طرفدارانتان به شما می دهند به وجد بیایید و خود را تافته جدا بافته ای بدانید که از هر عیبی به دور است قبل از اینکه جان ملت را به لب بیاورید و حسرت یک عذرخواهی و پذیرش اشتباه را بر دلشان بگذارید از ورود به صحنه ریاست جمهوری خودداری کنید.

و آخر اینکه ما رئیس جمهوری می خواهیم که در دهه پیشرفت ، ما را به آرمان های انقلابمان نزدیک تر سازد ؛ لذا اگر شما از آرمان های امام و انقلاب خسته شده اید و فاصله گرفته اید و عقب رفته اید ؛ لطفا از صحنه کنار بکشید و این عقب افتادگی تان را به ملت سرایت ندهید!  




طبقه بندی: به رنگ سیاست، 
برچسب ها: انتخابات ریاست جمهوری، کاندیدای ریاست جمهوری، تکنوکرات، وعده های انتخاباتی،
ارسال در تاریخ چهارشنبه 18 اردیبهشت 1392 توسط عقل کل

قالب وبلاگ

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو