سال 1392 هم به پایان رسید و باز هم مثل سال های گذشته عده ای از مردم جهان از گرسنگی جان دادند. بر طبق آمارهای جهانی حدود 12 درصد جمعیت جهان از گرسنگی رنج می برند و این یعنی از هر هشت انسان، یک نفر با مشکل گرسنگی روبروست.

آژانس تغذیه و کشاورزی سازمان ملل (فائو) هم خیلی هنر کند و بخواهد برای رفع گرسنگی در جهان راهکار ارائه دهد گزارشی تنظیم می نماید و به مردم جهان توصیه می کند برای کاهش میزان گرسنگی در جهان، مصرف انواع حشرات را در سبد غذایی خود قرار دهند و اسم برنامه ویژه اش برای مبارزه با گرسنگی را می گذارد « برنامه حشرات قابل تغذیه». (واقعا چندش آور است!)

ناامنی هم معضل دیگری است که در جهان بیداد می کند. هیچ تضمینی وجود ندارد کشوری آرام و امن در عرض مدتی کوتاه به کشوری ناامن تبدیل نشود. نمونه آشکارش، سوریه است. کشوری که تا چند سال پیش در پایتخت آن، برای ایجاد نظم و آرامش بیشتر ، حتی اجازه تردد با موتورسیکلت را در شهر دمشق نمی دادند اکنون تکفیری ها چند وقتی است آرامش و امنیت را از آن سلب کرده اند و در گوشه و کنارش صدای انفجارهای تروریستی به گوش می رسد و اگر جانفشانی ارتش و نیروهای مردمی و مقاومت نبود همه مردمانش آواره می شدند.

گرسنگی و ناامنی تنها دو نمونه از مشکلاتی است که بسیاری از مردم جهان با آن روبرو هستند. در کشور ما نیز مشکلات فراوانی وجود دارد اما بسیاری از نعمت هایی که در آن غوطه وریم و گاهی اصلا به چشم نمی آید آنقدر باارزش و گرانقیمت است که فقط وقتی آن را از دست دادیم به اهمیت آن پی می بریم.

در دنیایی که صهیونیسم جهانی بر آن سیطره دارد مسلمان بودن هزینه دارد چه رسد به شیعه بودن. مسلمانان آفریقای مرکزی فقط به خاطر عنوان مسلمانی، به دست گروهک مسیحی تروریستی «آنتی بالاکا» قتل عام می شوند و مسلمانان میانمار به جرم مسلمانی به دست بودائیان در آتش می سوزند.

حال در میان همه این تزاحم ها و ناامنی ها، کشور شیعه ای پیدا شده است که در آن می توانیم بی دغدغه در ایام فاطمیه پرچم عزا بزنیم و مثل مردم بحرین  به خاطر برپایی مجالس عزاداری، زیر شکنجه کبود نشویم  و همچون شیعیان عربستان به خاطر داشتن عقیده تشیع در مضیقه و فشار حکومت نباشیم . کشوری که آنقدر قدرتمند شده است که برای صهیونیست ها نیز خط و نشان می کشد و مایه امید مستضعفان جهانی است.

آیا قدر این نعمت را می دانیم؟ آیا این نعمت کوچکی است که خداوند به ما توفیق داده است از کودکی با نام و یاد امیرالمومنین علیه السلام آشنا شویم و یاعلی گویان بزرگ شویم؟ کدام نعمت با نعمت ولایت برابری می کند؟ آیا حاضریم این نعمت را با چیزی عوض کنیم؟

مردی خدمت امام صادق علیه السلام آمد و از فقر و تنگدستی خود شکایت کرد. امام فرمود: «قضیه اینطور نیست که شما اظهار می کنی و من اصلا تو را فقیر نمی دانم.» آن مرد گفت شما درباره فقر من روشن نیستی و من راست می گویم. امام همچنان او را تکذیب می کرد تا آنجا که فرمود: «اگر کسی صد دینار به تو بدهد که از ما برائت حاصل کنی آیا صد دینار را می گیری و از ما کنار می روی؟» گفت نه. تا آنجا که امام فرمود: «اگر هزار دینار بدهد دست از اعتقاد ما برمی داری؟» گفت خیر. حضرت فرمود: «حالا که چنین است پس تو سرمایه بزرگی داری و فقیر نیستی.»

گاهی باید به خودمان بنگریم ، نکند مشکلات زندگی و دغدغه های فکری ؛ فرصت شکرگزاری را از ما گرفته باشد. نکند حالت طلبکارانه در برابر خداوند داشته باشیم و به جای شکرگزاری، دائم نق بزنیم. باید روحیه شکرگزاری را در خود تقویت کنیم تا به سرور و انبساط درونی برسیم.

علامه جعفری می فرمود: « شکر و سپاس یکی از عالی ترین عوامل سازنده روح انسانی است. در راه وصول به چنین مقام والا نخستین معرفتی که نصیب انسان می گردد این است که اولا می فهمد که به هیچ وجه از خلاق هستی و فیض بخش کائنات طلبکار نیست که در نتیجه آنچه را که در این زندگانی به دست می آورد یک ضرورتی باشد که خداوند مجبور است آن را به مخلوقات خود بدهد. تنها چنین معرفت است که فیض بودن هستی را برای انسان قابل درک می سازد.یک نتیجه بسیار با اهمیت که از این درک حاصل می شود طراوت و انبساط و سرور درونی است که با غوطه ور شدن در مصائب و ناگواری های حیات طبیعی هرگز مختل نمی گردد.»

مقام شکرگزاران بسیار والاست و بنا به فرمایش قرآن، شکرگزاران واقعی نیز اندکند. امام صادق علیه السلام در این زمینه فرمودند: « اگر نزد خداوند عبادتی بهتر از شکرگزاری در همه حال بود که بندگان مخلص با آن عبادتش کنند، هر آینه آن کلمه را درباره خلقش به کار می برد، اما چون عبادتی بهتر از آن نبود از میان عبادات آن را خاص قرار داد و صاحبان آن را ویژه گردانید و فرمود( اندکی از بندگان من سپاس گزارند).»

پس بیایید جبهه خضوع بر آستان ربوبی بسائیم و از نعماتش قدردانی کنیم تا حداقل مرتبه شکر زبانی را به جا آورده باشیم. در این راستا خواندن «مناجات شاکرین» امام سجاد علیه السلام را نیز غنیمت بدانیم.




طبقه بندی: حرف حساب،  تلنگر، 
برچسب ها: شکرگزاری، نعمت، ولایت، امنیت،
ارسال در تاریخ پنجشنبه 29 اسفند 1392 توسط عقل کل

قالب وبلاگ

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic