سلام بر مولای غائب از نظر
سلام بر شما آن گاه که احرام می بندید و طواف می کنید

سلام بر شما آن گاه که سعی صفا و مروه به جا می آورید
سلام بر شما آن گاه که در عرفات اشک می ریزید و به خیمه هایی که روضه قمر بنی هاشم(ع) می خوانند سر می زنید...

آه! ای غریب ترین غریب و ای تنهاترین تنها... امسال در کدامین خیمه حضور می یابید و پای روضه کدام روضه خوان اشک می ریزید؟
امسال خبری از خیمه های پیروان و شیعیان ایرانی شما نیست

غربتتان هر سال فزون تر می شود. سال گذشته ، راه را بر پیروان یمنی و سوری شما بستند و امسال بر ایرانی ها...
صد عن سبیل الله و المسجدالحرام می کنند این شجره خبیثه ملعونه!

میمون های وهابی از منبر رسول الله بالا و پایین می پرند و یارانت را تکفیر می نمایند
پیروان محمد بن عبدالوهاب صف کشیده اند در مقابل پیروان حضرت محمد بن عبدالله (ص)

مراقب خودتان باشید آقاجان! ...حرم امن الهی دیگر از شر شجره ملعونه طواغیت امن نیست
دعای پیروان ایرانی ات پشت سر شما و همه میهمانان بیت عتیق است

ما اینجا با قلب هایمان دور کعبه طواف می کنیم ، بین صفا و مروه هروله می کنیم، دعای عرفه می خوانیم و همین جا پای روضه عمویتان عباس(ع) اشک می ریزیم و برای تعجیل در ظهورتان دست به دعا برمی داریم و در منا...

در منا حتی اگر این بار شیاطین بخواهند راه قلب هایمان را سد کنند ما هر طور شده ، کاروانی از دل هایمان را به خیابان 204 روانه می کنیم...



اصلا امسال تمام ایرانی ها در خیابان 204 خیمه ای از قلب های سوخته بر پا می کنیم و با صدای قاریان جوان به کلام الله مجید گوش می دهیم ...
 حاج محسن! بلند تر بخوان، صدای بهشتی ات زیباتر شده است: « و اذ جعلنا البیت مثابة للناس و امنا...»

ای سفیر انقلابی! شهید رکن آبادی! شعار مرگ بر آمریکا سر بده تا ما نیز تکرار کنیم شاید از بانگ صدای تو، کدخداپرستان داخلی بیدار شوند...

ای شهدای منا! اگر شما جگر هایتان در آفتاب سوزان از عطش سوخت، اگر در کانتینرها نفستان بند آمد، اگر زیر دست و پا و تحت فشار جمعیت،استخوان هایتان خرد شد...

ما نیز در اینجا در غم و سوگ شما جگرمان سوخت، از بی خیالی مسئولینی که سفر نیویورک را بر رسیدگی به وضعیت شما ترجیح دادند نفسمان تنگ شد، و از زانوزدن مسئولی دیگر در برابر امیری کوچک و از دوست و برادر خطاب کردن وزیر خارجه سعودی غرورمان شکست، و  از سخن گفتن آن مسئولی که می گفت چه اشکالی دارد دست اول را ما به سمت قاتلین شما دراز کنیم ،قلبمان آتش گرفت.

نمی دانیم از دست سعودی ها به خدا شکایت بریم یا از دست حامیان داخلی آنان.

یا صاحب الزمان! الغوث و الامان!
کعبه را از لوث وجود شجره خبیثه ملعونه آل سعود پاک کن! ما انتظار روزی را می کشیم که با نابودی همه دشمنان اسلام بتوانیم پشت سر شما به مسجدالحرام وارد شویم. «لتدخلن المسجدالحرام انشاء الله آمنین...»



طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف دل، 
برچسب ها: فاجعه منا، شجره خبیثه ملعونه، شجره ملعونه، آل سعود، خیابان 204، امام زمان(عج)، شهدای منا،
ارسال در تاریخ شنبه 20 شهریور 1395 توسط عقل کل
خدایا!مگر نفرمودی «و اذ جعلنا البیت مثابة للناس و امنا و اتخذوا من مقام ابراهیم مصلی »
مگر خانه ات را محل امن قرار ندادی؟ 
اکنون بنگر حال و روز میهمانان حرمت را که حتی در پشت مقام ابراهیم هم امنیت ندارند.

سعودی های وهابی ،حیثیت خانه ات را به سخره گرفته اند، زائران حرمت را به قربانگاه بردند و راهشان را بستند و نفسشان را بند آوردند تا ماشین «طفیلی سلمان »سریعتر و راحت تر حرکت کند!

زائران حرمت غریبانه و مظلومانه قربانی شدند؛آن هم چه قربانی! قربانی که نه جایی برای دست و پا زدن دارد و نه آبی برای خوردن! کدامین قربانی را اینچنین تشنه ،ساعت ها زیر دست و پا زجرکش می کنند؟

 خانه و زائران خانه ات را دریاب ای صاحب خانه!
عبدالمطلب می گفت «من صاحب شترانم هستم و کعبه هم صاحبی دارد که از آن دفاع می کند»

خدایا ابابیلت کو  تا سجیل را بر سر آل سعود بکوبی و نابودشان کنی و از خانه و زائران خانه ات دفاع کنی؟!

ای صاحب کعبه! بنگر چگونه آل سعود، حرم امنت را بازیچه جنگ قدرت خود کرده اند. آیا این همان کعبه ای نیست که پیامبرت ،برادر و وصی اش علی(ع) را بر شانه خود بالا برد تا آن را از لوث وجود بت ها پاکسازی کند؟

ببین دوباره بت ساخته اند اطراف کعبه و می پرستند برج های تجارتشان را.
 آنقدر شیطان ،اطراف حرمت را گرفته است که حاجی نمی داند کدامین شیطان را رمی کند؟ رمی جمرات را یا برج ساعت را یا شاهزادگان سعودی را؟ قرار بود خانه ات محلی امن باشد نه در محاصره این همه شیطان! قرار بود حاجی در منا، گوسفند قربانی کند نه خودش را!

خانه ات شده است مضحکه دست «بن نایف» و «بن سلمان» و پدر آلزایمری اش که نمی داند چه می گوید و چه می کند.
خدایا تو خود به داد خانه و زوار خانه ات برس.

ما را نه کاری با سازمان های بین المللی است که یک سعودی را در امور حقوق بشر می گمارند و نه امیدی به سازمان کنفرانس اسلامی است که به قتل کودکان یمن لبخند می زند و نه انتظاری از مسئولینی است که تنش زدایی را سرلوحه سیاست خارجی خود کرده اند و چنان تمام فکر و ذهنشان را مشغول برجام کرده اند که حتی می خواهند به دانش آموزان هم سر مشق برجام دهند و بگویند « بابا با برجام آمد!»

با این سیاست انفعالی ،سه بار که هیچ ؛حتی اگر صد بار هم کاردار سعودی را احضار کنند ثمره ای ندارد. سعودی ها چنان بی شرم و پر رو هستند که مفتی مسجدالحرام ،ایران را متهم می کند اما برخی مسئولین ایرانی ،تازه با تردید دنبال مقصر جنایت منا می گردند و با اما و شاید سخن می گویند.

خدایا! ما چشم دوخته ایم به ابابیلی که تو بفرستی و آمدن موعود را وعده دهد. مگر عام الفیل و فرستادن ابابیل ،سال آمدن آخرین پیامبر(ص) را رقم نزد. شاید در زمانی نزدیک ،ابابیل تو از آستین بندگان شجاع و مخلصت بیرون آید و طومار آل سعود را درهم بپیچد و کعبه را تکیه گاه موعود آخرالزمان سازد.

صدها حاجی ، ظاهرا حجشان ناتمام ماند و در منا به معبود پیوستند. به امید آنکه منتقم خون حسین(ع) بیاید و هیچ حجی ناتمام نماند. به امید آنکه منتقم بیاید و جگر سوخته مظلومان عالم التیام یابد.




پی نوشت:

شایان ذکر است عربستان بعد از روی کار آمدن پادشاه جدید،تمایلی به داشتن سفیر در ایران نداشته و سفارتش بیش از یکسال است که سفیر ندارد و به جای سفیر،کاردار مشغول به کار است.
و باز شایان ذکر است ونزوئلا ماه ها پیش، سفیر عربستان را در اعتراض به تجاوز به یمن (و احتمالا توطئه نفتی عربستان) اخراج کرد و چند روز پیش هم اعلام شد که برزیل در اعتراض به جنگ طلبی و تجاوزات عربستان به یمن، سفیر عربستان را اخراج کرد ،کمی پیش تر نیز مکزیک و نیکاراگوئه و گواتمالا در اعتراض به کشتار مردم یمن، سفیران عربستان را اخراج کردند.



طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف دل، 
برچسب ها: آل سعود، جنایت منا، عربستان، محمد بن سلمان، محمد بن نایف، فاجعه منا، ابابیل،
ارسال در تاریخ شنبه 4 مهر 1394 توسط عقل کل

قالب وبلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic