در روزهایی که برخی از کارشناسان و دلسوزان کشور، پیگیر بررسی دقیقتر برجام بودند یکی از موافقان برجام به بهانه اینکه چرا 22 روز در اجرای برجام تاخیر افتاده است گفت: «خسارت 400 میلیارد تومانی برای هر روز تعویق در اجرای برجام!»

و اکبر ترکان مشاور ارشد رئیس جمهور گفت: « هر یک روز تاخیر در اجرای برجام، خسارت های بسیار سنگینی برای کشور دارد و تا الان هم بیش از سه میلیارد دلار خسارت به کشور ضربه زده است.»

و مسعود پزشکیان نماینده مجلس نیز تاکید کرد: « با تاخیر در تعیین تکلیف برای برجام، روزانه چند هزار میلیارد تومان کشور ضرر می کند. معلوم نیست چه کسی باید در برابر این ضررها جوابگو باشد.»

و بالاخره برجام به فرجام رسید، فرجامی که با «تقریبا هیچ» و «خسارت محض» از آن یاد می شود و تجربه ای که به قدری ناخوشایند است که حتی یکی از موافقان سرسخت برجام هم ،تکرار آن را خیانت می داند.

اگر سال گذشته به بهانه خسارت های تخیلی در چاه برجام افتادیم اکنون می خواهند به بهانه های دیگر، به خسارت بزرگتری در ماجرای قراردادهای جدید نفتی برسیم.
چند روز پیش معاون اول رئیس جمهور گفت: « هر روز که یک قرارداد نفتی خصوصا در میادین مشترک به تاخیر می اندازیم خسارت بسیار سنگینی بر ملت ایران وارد می شود.»

در این واقعیت که تسریع در توسعه و برداشت از میادین مشترک نفتی لازم و ضروری است حرفی نیست ، اما آیا باید به این بهانه ، در خسارت بزرگتری وارد شویم و از ترس چاله در چاه بیفتیم و به قراردادهایی راضی شویم که سرمایه کشور را بر باد می دهند؟

چرا باید قراردادهایی را بپذیریم که نسبت به ظرفیت ها و توان داخلی کشور کم توجه است و استقلال کشور را نشانه گرفته و اختیار میادین نفت و گاز کشور را تا حدود 32 سال آینده در دست بیگانگان قرار می دهد؟

چرا باید باز هم به شرکت خائنی مثل توتال فرانسه اعتماد کنیم که با عملکرد نامطلوب خود، ده سال ایران را از برداشت از مهمترین و بزرگترین لایه گازی پارس جنوبی محروم کرد و راه را برای استفاده بیشتر قطری ها هموار نمود؟

چرا باید با شرکتی قرارداد ببندیم که در زمانی که قطری ها تمام سکوها را در لب مرز مشترک نصب کرده و حداکثر برداشت از میدان را داشتند، شرکت توتال، سکوهای ایران را در این میدان مشترک به جای اینکه در مرز مشترک نصب کند دور از مرز و در وسط میدان ،حفاری کرد تا باز هم به سود قطری ها تمام شود؟ و امروز چه کسی پاسخگوی این خسارات است؟

واقعا چرا اصرار دارند باز هم با شرکتی همکاری کنند که به جونیور رشوه داده بود؟



پی نوشت:
1- دولتی را که مردم، فعلا برای چهار سال انتخاب کرده اند چرا باید این حق را داشته باشد که بتواند برای فعالیت هسته ای تا 25 سال آینده و قراردادهای نفتی تا 30 سال آینده تصمیم گیری کند؟

2- گویا این دولت تا تمام استقلال کشور را نفروشد دست بردار نیست!

3- آن 166 نماینده ای که در مجلس قبلی با اینکه فهمیدند بیژن زنگنه قسم دروغ خورده است اما با اینحال باز هم به او رای اعتماد دادند الان کجا هستند تا پاسخگوی اقدامات زنگنه باشند؟




طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف حساب، 
برچسب ها: قراردادهای نفتی، زنگنه، توتال، پارس جنوبی، IPC، برجام، دولت،
ارسال در تاریخ سه شنبه 19 مرداد 1395 توسط عقل کل

جناب زنگنه در دفاعیات خود در مجلس گفت:

« کدام نهاد نظارتی بوده که به من گزارشی از فساد داده و من کوچکترین کوتاهی در آن کردم...مگر من علم غیب داشتم...به چه دلیل باید مماشات کنم ، به چه دلیل باید سکوت کنم در برابر فساد...»

ایشان اذعان کرد که اهتمام جدی برای مبارزه با فساد دارد اما از وجود آن در مجموعه وزارت نفت اطلاعی نداشته تا با آن قاطعانه برخورد کند و برای این بی اطلاعی به عملکرد دستگاه های نظارتی اشاره نمود و اینکه هیچ دستگاه نظارتی به او گزارشی در این زمینه نداده است را دلیلی بر عدم برخورد دانست.

اما در دیداری که هیات دولت یازدهم با مقام معظم رهبری (مدظله العالی ) داشتند؛ در بیان شاخصه های دولت اسلامی به هیات دولت توصیه کردند که با فساد در دستگاه تحت مدیریت خود مبارزه کنند و فرمودند:

« شما باید چشم بصیر بینای خودتان را بر سرتاسر این دستگاهی که زیر اشراف شماست و تحت مدیریت شماست آنچنان بگسترانید که نگذارید در یک گوشه ای ناسلامتی اقتصادی به وجود بیاید و این وسوسه ها کارگر بشود حتی قبل از آنکه دستگاه های نظارتی وارد بشوند ؛ ما دستگاه های نظارتی در کشور داریم ؛ آنها وظیفه ای دارند ، لکن قبل از آنکه نوبت به آنها برسد خود مدیر دستگاه مراقب سلامت آن باشد و این احتیاج دارد به نگاه دائم؛ غفلت نباید کرد...مثل این نورافکن هایی که ملاحظه کرده اید در بعضی از قلعه ها و مانند این ها؛ یک نورافکنی دائم دارد همین طور دور می زند ؛ این نورافکن نگاه شما باید دائم دور بزند ؛ یعنی هیچ راه نفوذ وجود نداشته باشد...نگذارید که فساد و رشوه و پارتی بازی و اسراف و تجمل و خرج های زیادی و مانند این ها در دستگاهتان نفوذ بکند.»

هر چند این توصیه ی رهبر معظم انقلاب خطاب به مجموعه ی دولت بود اما در این بین ؛ وزارت نفت به دلیل اهمیت و جایگاه آن باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. بوی نفت مطبوع نیست اما به مشام بعضی ها که می رسد چنان سرمست می شوند که دین و ایمان یادشان می رود و با رشوه و قراردادهای مشکوک و دلال بازی و رانت خواری، مافیای نفتی شکل می گیرد.

از طرف دیگر نوع بیان جناب زنگنه در مجلس حاکی از این بود که گویا ایشان منتظر نشسته است تا نهادهای نظارتی به فساد در وزارت نفت عکس العمل نشان دهند و برخورد داشته باشند ؛چنانکه در قسمتی از سخنانش در مورد قرارداد کرسنت گفت :« من گفتم در قرارداد کرسنت ، افرادی در حاشیه اش فساد کردند بگیرید پدرشان را در بیاورید!...»

لذا این توصیه ای ویژه به جناب زنگنه است که قبل از اینکه منتظر گزارش و برخورد نهادهای نظارتی بنشیند؛ به عنوان وزیر نفت بر سرتاسر وزارت تحت مدیریتش اشراف داشته باشد و جلوی هر گونه فساد را بگیرد تا چند سال بعد دوباره نگوید من که علم غیب نداشتم.




طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف حساب، 
برچسب ها: وزارت نفت، زنگنه، دولت، فساد، کرسنت،
ارسال در تاریخ شنبه 9 شهریور 1392 توسط عقل کل

قالب وبلاگ

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو