چقدر سخت است کسب دستاوردهای علمی  و چقدر راحت است از دست دادن و هدر دادن آن.

چند سالی است دیگر ، روز ملی فناوری هسته ای رنگ و بویی از جشن ندارد و رنگ غم به خود گرفته است، بالاخص امسال که باید به جای جشن، مرثیه بخوانیم.

مرثیه هزاران سانتریفیوژی که از کار انداختند و برای اینکه ملت را راضی کنند دلیل تراشی کردند و گفتند « این سانتریفیوژها از نوع نسل اول بود و باید از رده خارج می شد!»  و اصلا به روی مبارکشان نیاوردند که اگر این سانتریفیوژ ها ارزش چندانی نداشت پس چرا دشمن برای از کارانداختن آنها، ویروس «استاکس نت» را طراحی کرد. ویروسی که شبیه بمب عمل می کرد و اگر توسط نخبگان ایرانی شناسایی نشده بود صدمات مالی و جانی فراوانی به تاسیسات و نخبگان هسته ای ایران وارد می نمود.

امسال باید مرثیه بخوانیم، مرثیه چند تن اورانیومی که از خاک ایران خارج کردند و سپس برای اینکه دل ملت را خوش کنند گفتند «اصلا باورمان نمی شد بتوانیم در ازای 11 تن اورانیوم غنی شده، 200 تن اورانیوم طبیعی بگیریم!» 

آیا این آقایان واقعا ملت را ابله فرض کرده اند و گمان می کنند ملت ، فرق بین اورانیوم غنی شده و اورانیوم طبیعی را نمی دانند؟ آیا فکر می کنند کسی جز آنها از علم هسته ای سر در نمی آورد؟ براساس کدام منطق، مبادله اورانیوم غنی شده ای که نخبگان هسته ای ایران برای تولید آن حدود ده سال زحمت کشیده اند با کیک زرد یا همان خاک معدنی اورانیوم ، شادی آفرین است؟!!!

امسال باید مرثیه بخوانیم، مرثیه راکتور اراک و سیمانی که قبل از اینکه قلب راکتور اراک را نشانه رود غرور و عزت ایرانیان را نشانه گرفت.
مرثیه معدن ساغند که معلوم نیست چه بر سرش می آورند.

مرثیه درز اطلاعات هسته ای ایران که چشمان اسرائیل را روشن می نماید.
مرثیه جوانانی که در اثر سهل انگاری و خوش خیالی دولتمردان ،در لیست جوخه های ترور موساد و سیا قرار می گیرند.

و آقایان همچنان به خوش خیالی خود ادامه می دهند و با خوشحالی می گویند: «مدیرکل آژانس گفته است اقدامات شفافیت ساز ایران ، فراتر از توافقاتی بوده که این کشور با آژانس انرژی اتمی داشته است!» 
کدام عقل سلیمی می پذیرد ما فراتر از تعهداتمان عمل کنیم و آنان به تعهداتشان عمل نکنند و باز هم لبخند بزنیم! کاش خداوند به برخی سیاستمداران ما عقل عنایت می فرمود.

اگر انتظار دارید زمانی فرا برسد که روحانی از نقض برجام سخن بگوید و به اشتباهاتش پی ببرد انتظار بیهوده ای است. روحانی همان کسی است که بعد از دو سال تعلیق کردن فعالیت های هسته ای ایران ، در چشم هفتاد میلیون نفر زل زد و گفت : «ما تعلیق نکردیم ما تکمیل کردیم! اینکه بگویید تعلیق کردیم حرف بیسوادهاست!»

آژانس انرژی هسته ای می گفت ایران فعالیت هایش را تعلیق کرده است، رهبر معظم انقلاب می فرمودند دو سال فعالیت های هسته ای ایران تعلیق شده است، تمام کارشناسان متفق القول بودند به اینکه ایران برای اعتمادسازی با غرب ، دو سال فعالیت های هسته ای خود را تعلیق کرده است اما روحانی می گفت « ما تعلیق نکردیم این حرف مال بیسوادهاست!»

کسی که اشتباهات گذشته اش را نمی پذیرد انتظار دارید اشتباهات امروزش را بپذیرد؟!

آیا روحانی در آن زمان حاضر شد اشتباهش را بپذیرد و تعلیق را بشکند؟ مسلما نه!
اگر رهبر معظم انقلاب وارد صحنه نمی شدند و دستور به رفع تعلیق نمی دادند و اگر مردم با رای خود ، تیم روحانی را بازنشسته نمی کردند روحانی کماکان برای اعتمادسازی با غرب به تعلیق ادامه می داد. زیرا روحانی هیچگاه امیدش از غرب قطع نمی شود هر چند غربی ها برای او ارزشی قائل نباشند و منافقین را بر او ترجیح دهند. چنانکه دولت اعلام کرد سفر روحانی به اتریش به این علت لغو شد که دولت اتریش حاضر نشده است تجمع چند منافق را لغو نماید. اگر اروپایی ها برای روحانی ذره ای ارزش قائل بودند نباید به خاطر تجمع چند منافق ورشکسته، سفر روحانی به اتریش لغو شود. ( ضرب المثلی هست که می گوید: برای کسی بمیر که برایت تب کند!)

برجام به حیثیت روحانی وابسته است و روحانی هیچگاه حاضر نخواهد شد نقض برجام را بپذیرد. زیرا تمام حیثیتش زیر سوال می رود.

اکنون که ظریف می گوید « من و جان کری همدیگر را درک می کنیم» ، آمریکا به تعهداتش عمل نمی کند؛  وای از چند ماه دیگر که نه اوبامایی در کاخ سفید است و نه جان کری وزیر خارجه است! حالا که همدیگر را درک می کنند روح و جسم برجام! مدام در حال نقض شدن است وای به روزی که همدیگر را درک نکنند!

از هسته ای عقب نشینی کردیم در حالی که رکود بر اقتصادمان حاکم است و طبق آمارهای ارائه شده، شکاف طبقاتی افزایش یافته و با تعطیلی واحدهای تولیدی بر خیل بیکاران افزوده می شود.

از هسته ای عقب نشینی کردیم در حالی که ما به فراتر از تعهداتمان عمل کرده ایم و غربی ها به تعهداتشان عمل نکرده اند. خسارت محض یعنی همین!

آیا راه جبرانی هست؟ آیا مردم ، عزمشان را جزم می کنند تا از ادامه این اشتباهات جلوگیری کنند؟ آیا روند عقب نشینی به پیشروی علمی تبدیل خواهد شد؟ آیا در آینده ای نزدیک شاهد خواهیم بود که در روز ملی فناوری هسته ای، جشنی حقیقی برگزار کنیم؟





طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف دل، 
برچسب ها: هسته ای، روز ملی فناوری هسته ای، 20 فروردین، روحانی، برجام، نقض برجام، تعلیق،
ارسال در تاریخ پنجشنبه 19 فروردین 1395 توسط عقل کل

یادش بخیر آن روزها...

یادش بخیر کیک زردی که کاممان را شیرین می کرد

یادش بخیر اشک های شوقمان در پی هر موفقیتی که در هسته ای کسب می کردیم

یادش بخیر شعارهایمان که با مشت های گره کرده سر می دادیم و می گفتیم «انرژی هسته ای حق مسلم ماست» و گاهی هم چنان ذوق زده می شدیم که فریاد می زدیم «انرژی هسته ای به جان ما بسته ای»

یادش بخیر حس غروری که سرشارمان می کرد و امیدی که در چشمانمان می درخشید و اضطراب و دلهره ای که در دل دشمن می انداختیم 

یادش بخیر سال 1385 بود که در 20 فروردین در کنار بارگاه مطهر رضوی ،موفقیت دانشمندان هسته ای در دستیابی به توانایی غنی سازی در مقیاس آزمایشگاهی را جشن گرفتیم

 سال 1386 با ورود به مرحله تولید صنعتی سوخت هسته ای به جهانیان اعلام کردیم که از این به بعد ایران نیز در زمره چند کشور تولید کننده سوخت هسته ای قرار گرفته است

سال 1387 نیز نصب شش هزار سانتریفیوژ جدید در نطنز را جشن گرفتیم

و سال 1388 از دو نوع سانتریفیوژ با ظرفیت چند برابر ظرفیت گذشته و چند دستاورد دیگر رونمایی کردیم و اواخر این سال نیز اخبار خوش راه اندازی سایت فردو  و تولید سوخت 20 درصد در داخل کشور کاممان را شیرین تر کرد 

سال 1389 از اولین نمونه سوخت مجازی راکتور تحقیقاتی تهران و نمونه جدید نسل سوم ماشین های سانتریفیوژ و 6 رادیو دارو پرده برداشتیم.

سال 1390 از دی اکسید اورانیوم طبیعی با خلوص هسته ای به همراه ایزوتوپ های پایدار در مجتمع آب سنگین اراک رونمایی کردیم و اورانیوم 20 درصد تولید داخل را در راکتور تحقیقاتی 5 مگاواتی تهران سوخت گذاری نمودیم

سال 1391 نیروگاه بوشهر را برای اولین بار با توان 60 مگاوات به شبکه برق سراسری متصل کردیم

سال 1392 نیز با اعلام دستاوردهای جدید هسته ای از جمله ارتقاء سانتریفیوژها ، از زبان رئیس سازمان انرژی اتمی شنیدیم که وعده می داد راکتور تحقیقاتی اراک را با سوخت مجازی در سال 92 راه اندازی خواهند کرد.

اما امسال...

امسال باید به اورانیوم 20 درصدی چشم بدوزیم که اکسید می شود در ازای دلارهای ناچیزی که قطره چکانی و با شرط و منت می خواهند تحویلمان دهند و یاوه گویی های دشمن که هر روز بیشتر از دیروز بر قلبمان زخم می زند

امسال درست در 20 فروردین ، همان ها که می گفتند «سانتریفیوژ بچرخد به شرطی که چرخ مملکت هم بچرخد» از ما می خواهند تا داوطلبانه از یارانه هم انصراف بدهیم تا چرخ مملکت بچرخد.

شاید از نظر بعضی ها ،هسته ای لای چرخ مملکت گیر کرده  بود و نمی گذاشت خوب بچرخد

یکی نیست بگوید چرخ مملکت خوب می چرخید اگر یک عده آدم  قدرت طلب و دیکتاتور منش که حرف قانون سرشان نمی شد دروغ بزرگ تقلب را بهانه نمی کردند و با مرزشکنی و هم پیاله شدن با دشمن ، موجب تشدید تحریم ها نمی شدند

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر باندبازی و حزب سالاری بر آن حاکم نبود و هر کس به اندازه بی عرضگی و سهل انگاری و ندانم کاری اش پاسخگو بود

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر فلانی که خود را سرمایه انقلاب می داند توهم خودبزرگ بینی نداشت و برای نظرات دیگران هم کمی ارزش قائل بود و نمی خواست ملت را فدای فرزندانش کند

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر نسب ها لای آن گیر نمی کرد و آقازاده ها به جای اینکه بخواهند خود را با نسب هایشان معرفی کنند با لیاقت ها و شایستگی هایی که با تلاش خود به دست می آوردند به معرفی خود می پرداختند 

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر فلانی با حاشیه سازی ،همه را فدای رفیقش نمی کرد و نمی گفت « فلانی یعنی من و من یعنی فلانی»

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر به جای اینکه به دیدار فتنه گر بروند او را مجازات می کردند

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر همه مسئولین از عمق جانشان به سخنان امام (ره) ایمان داشتند و نمی خواستند نظرات خود را به جای نظرات امام(ره) جا بزنند و  تبعیت از ولایت فقیه به جای اینکه فقط لقلقه زبانشان باشد در عمل و رفتارشان جلوه گر بود

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر هر دولتی که سرکار می آمد به جای اینکه بخواهد عقده هایش را بر سر دولت قبلی خالی کند فقط به فکر خدمت به مردم بود

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر برخی مسئولین همانقدر که به وعده های آمریکا و اروپا اعتماد داشتند به وعده های الهی اعتماد می کردند، اگر همانقدر که به شکستن تحریم چشم دوخته بودند به اراده های راسخ جوانان خیره می ماندند ، اگر همانقدر که به گروه پنج به اضافه یک فرصت می دادند به نخبگان ایرانی فرصت می دادند

 برای اینکه چرخ مملکت خوب بچرخد راهش این نبود که هسته ای را به قیمتی ناچیز بفروشیم و در ازای این گوهر گرانبها ، آب نبات چوبی به دست آوریم ، راهش این نبود که برای حل مشکل، ذوق زده شویم و با دشمن تلفنی صحبت کنیم و عزت و اقتدار و غرور ملی را که حاصل خون هزاران شهید است به بازی بگیریم و به کلام امام که آمریکا را شیطان بزرگ می دانست پشت پا بزنیم

راهش این نبود که برای ارائه گزارش صد روزه ،توافقنامه ای را امضا کنیم که هیچ عاقلی امضا نمی کرد ،راهش این نبود که از ملت بخواهیم چشم و گوش بسته از توافقنامه ای دفاع کنند که جزئیاتش را نمی دانند....

خدایا مگذار بیش از این شرمنده شهدای هسته ای شویم.




طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف دل، 
برچسب ها: انرژی هسته ای، روز ملی فناوری هسته ای، غنی سازی، توافقنامه ژنو،
ارسال در تاریخ چهارشنبه 20 فروردین 1393 توسط عقل کل

قالب وبلاگ

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic