می گفت: یه همسایه داریم هر چی حرف میزنه در ادبیات حرف زدنش ، یا کلمات انبر و گازانبر به کار می بره یا باغ یا منقل.

مثلا اگه بخواد بگه دلم درد میکنه میگه : انگار دارند با گازانبر روده هامو می چینند و جمع می کنند، یا مثلا اگه بخواد بگه چه برنامه ای برای آینده دارم، میگه: باید یه باغ بخرم وقتی درختاش میوه داد سیب و گلابی ها رو بفروشم و چوب درختاش رو هم زغال کنم واسه منقل!

گفتم: با این حساب، این همسایه تون استعداد نهفته ریاست جمهوری از نوع «اعتدالی» داره!

گفت: نه! آخه معتاده! یه پسر داره اونم مواد فروشه. اسم پسرش « برسام» است. گاهی وقتا وقتی نعشه میشه قربون صدقه پسرش میره و بلند میگه : پشرم برجام! من هر چی دارم از تو دارم عژیژم! »

                    




طبقه بندی: به رنگ سیاست،  بی مزه، 
برچسب ها: ادبیات روحانی، روحانی، دولت، اعتدال،
ارسال در تاریخ دوشنبه 16 اسفند 1395 توسط عقل کل

همانقدر که تصور فراجناحی بودن هاشمی طنزآمیز است ؛ فراجناحی نامیدن کابینه معرفی شده توسط روحانی نیز همین گونه است. هاشمی هم دوست دارد خودش را شخصیتی فراجناحی بداند اما وقتش که برسد هم به نفع اهل فتنه خطبه می خواند ، هم از فرزندان مجرمش حمایت می کند.

کابینه روحانی هم چیزی شبیه شخصیت هاشمی است ؛ از یک طرف در بوق و کرنا می کنند که این دولت فراجناحی است و از طرف دیگر از طیف کارگزاران و اصلاحات گزینش می کنند و کابینه را به نفع خود و همفکرانشان مصادره می نمایند.البته هر رئیس جمهوری حق دارد هر طور می خواهد در چارچوب قانون ؛کابینه اش را چینش کند حتی اگر همه ی اعضایش از یک جناح باشند اما من نمی فهمم  این چه اصراری است که کابینه ی جناحی را فراجناحی بنامند.

زمانی از هاشمی پرسیدند دولت مطلوب شما چگونه دولتی است؟ گفت به نظرم دولت سازندگی نمونه خوبی باشد! و اکنون کابینه روحانی تقریبا همان چیزی است که شیخ مصلحت اندیش می پسندد ، لذا می شود این کابینه را کابینه ی سوم هاشمی نیز دانست ، کابینه ای که اگر هاشمی می خواست تشکیل دهد تقریبا چیزی می شد شبیه کابینه ی روحانی.

حالا من نگران این هستم که سخن روحانی در مراسم تحلیف که گفت « اعتدال یعنی توازن میان آرمان ها و واقعیت ها» نیز از همین جنس باشد. درست مثل هاشمی که می گوید «اعتدال یعنی انقلابی باش کله شق نباش»

و نمونه ای از اعتدال هاشمی را آنجا دیدیم که برخلاف فرمایش امام (ره) که می فرمود اسرائیل باید از صفحه روزگار محو شود ؛هاشمی گفت «ما با اسرائیل سر جنگ نداریم حالا اگر عرب ها جنگ کردند ما کمک می کنیم» شاید از نظر او ، این نشانه ی کله شقی باشد که بگویند اسرائیل باید محو شود.

همین چند روز پیش در جریان اظهارنظر روحانی در روز قدس که اسرائیل را زخمی کهنه خواند که سال هاست در سایه اشغال سرزمین مقدس فلسطین بر بدن دنیای اسلام نشسته است؛ این اظهار نظر به خاطر اشتباه برخی رسانه های داخلی در نقل سخنان روحانی ؛اینگونه بیان شد که روحانی گفته است اسرائیل زخمی کهنه بر بدن جهان اسلام است که باید از بین برود. و به خاطر این اشتباه؛ جنجالی در رسانه های غربی و صهیونیستی به پاشد و آنها اظهار داشتند که روحانی هم یک افراطی است.

اما وقتی متوجه شدند که این قسمت « اسرائیل باید از بین برود» در کلام روحانی نبوده است؛ آرام شدند. آرامشی که امثال مرا ناآرام کرد. آرزو داشتم آقای روحانی دوباره موضع گیری می کرد و می گفت من به پیروی از امام و مقتدایم خمینی کبیر( ره) هنوز هم می گویم اسرائیل باید از بین برود حتی اگر مرا افراطی بنامید. 

امیدوارم این چند کلامی که نوشتم به معنای تقابل با دولت جدید قلمداد نشود؛انتظار نداشته باشید من که هشت سال است به جوک هایی که از قیافه و رفتار و گفتار احمدی نژاد می ساختند می خندیدم ؛ یک دفعه خفقان بگیرم و حتی حق انتقاد از رئیس جمهور جدید را نیز نداشته باشم. مگر رئیس جمهور با رئیس جمهور فرق دارد که از یکی بشود جوک ساخت و انتقاد کرد اما از دیگری نشود؟!




طبقه بندی: به رنگ سیاست، 
برچسب ها: دولت روحانی، هاشمی، کارگزاران سازندگی، فراجناحی، اعتدال،
ارسال در تاریخ سه شنبه 15 مرداد 1392 توسط عقل کل

قالب وبلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic