« ما مسئله محرمانه بودن را رعایت و از کلیه اطلاعات حفاظت می کنیم و حفاظت از این اطلاعات جزو برنامه های ماست.»

این بخشی از سخنان آمانو رئیس آژانس بین المللی انرژی اتمی است که سال گذشته در جمع اعضای کمیسیون برجام حاضر شد و به آنان تضمین داد که اطلاعات هسته ای ایران محرمانه خواهد ماند.

و هنوز یکسال از این تضمین نگذشته که خبر رسید سند محرمانه ایران و آژانس به بیرون درز کرده و از خبرگزاری آسوشیتدپرس سر در آورده است!

همکاری ایران با آژانس هیچ خیری برای ایران نداشته و فقط باعث شر بوده است. زمانی که مردم ایران در مضیقه دارویی قرار گرفته بودند و بیماران خاص و سرطانی به رادیو دارو نیاز داشتند آژانس هیچ کاری برای ایران نکرد و اگر به همت دانشمندانی همچون شهید شهریاری، اورانیوم 20 درصد در داخل تولید نمی شد معلوم نبود چه بلایی بر سر بیماران نیازمند دارو می آمد.

نام آژانس با بی اعتمادی گره خورده و مردم ایران بارها ضربه اعتماد به آژانس را خورده اند. شهدای هسته ای در اثر درز اطلاعات هسته ای که در اختیار آژانس قرار گرفته بود توسط موساد به شهادت رسیدند. آیا امروز نباید نگران جان نخبگان هسته ای باشیم؟

وقتی سخنگوی سازمان انرژی اتمی نسبت به درز سند محرمانه واکنش نشان می دهد و می گوید: « ما از این به بعد بر اساس پروتکل الحاقی بسیاری از اسناد را در اختیار آژانس قرار خواهیم داد... نگرانی ما از این بابت است که اگر امروز این سند غنی سازی بلندمدت ما درز کرده، فردا سرنوشت اطلاعات دیگر ایران در سازمان چه می شود؟ » با این حال آیا باز هم باید به همکاری همه جانبه با آژانس ادامه دهیم و همچنان اجازه دهیم که آژانس به بازرسی ها و نظارت های گسترده خود ادامه دهد؟

اگر فقط یک درصد احتمال بدهید که بار دیگر جان نخبگان هسته ای در معرض خطر قرار گیرد آیا ادامه همکاری گسترده با آژانس و اجرای پروتکل الحاقی عاقلانه است؟ آیا وقت آن نرسیده که نخبگان هسته ای را دریابیم؟



طبقه بندی: به رنگ سیاست، 
برچسب ها: هسته ای، آژانس، سند محرمانه، آمانو، مذاکرات هسته ای، شهدای هسته ای،
دنبالک ها: دم خروس اطمینان های آژانس،
ارسال در تاریخ چهارشنبه 6 مرداد 1395 توسط عقل کل
آمانو مدیر کل آژانس در کمیسیون ویژه برجام حضور یافت و به نمایندگان اطمینان داد که آژانس مسئله محرمانه بودن اطلاعات را رعایت می کند و حفاظت از اطلاعات را وظیفه خود می داند . او هر گونه دخالت آژانس در ترور دانشمندان هسته ای ایران را رد کرد و تاکید نمود این ترورها ربطی به آژانس نداشته است.

اما مدیر کل آژانس نگفت اگر آژانس در درز اطلاعات و افشای آن نقشی نداشته ، پس چرا آمانو قبلا از ایران عذرخواهی کرده بود و حتی آقای صالحی در زمانی که وزیر خارجه ایران بود می گفت « آمانو یکی دوبار به خاطر درز اطلاعات هسته ای ایران عذرخواهی کرده است اما عذرخواهی آمانو برای ایران فایده ای ندارد! »
اگر آژانس در افشای اطلاعات نقشی نداشته ،پس عذرخواهی کردن آمانو چه معنایی دارد؟



آمانو به ایران آمد و به مسئولین اطمینان داد که از اطلاعات هسته ای ایران حفاظت می کند و بلافاصله به پارچین رفت تا از آنجا نیز بازدید نماید.

اما رفتن آمانو به پارچین(فارغ از اینکه پارچین یک مرکز نظامی است و خط قرمز محسوب می شد)، دم خروس اطمینان های آژانس را نمایان کرد. زیرا اگر قول ها و اطمینان های آژانس ، واقعا قول بود که نباید امروز سر و کله آمانو در پارچین پیدا شود. چرا که بازرسان آژانس تاکنون دو بار از پارچین بازدید کرده اند و هر بار نیز قول داده بودند که پرونده پارچین را مختومه اعلام می نمایند اما حضور آمانو در پارچین نشان داد همان اندازه که می شد به قول ها و اطمینان های قبلی آژانس اعتماد کرد به قول ها و اطمینان های امروز آن هم می شود اعتماد کرد!

البته پارچین فقط یک نمونه از بدقولی های آژانس است. مورد دیگر زمانی بود که در جریان مذاکراتی که آقای روحانی با سه کشور اروپایی داشت دبیر کل آژانس به ایران اطمینان داده بود توقف موقت گازدهی برای تعلیق کافی است.

آقای روحانی در این زمینه در کتاب « امنیت ملی و دیپلماسی هسته ای» نوشته است: « به البرادعی گفتم شما یک حقوقدان هستید من هم یک حقوقدانم، آیا از لحاظ حقوقی، تعلیق غنی سازی غیر از توقف موقت گازدهی است؟ آیا نظر شما غیر از این است؟ البرادعی گفت: نه، دقیقا تعلیق گازدهی  کافی است.»

اما سرانجام آژانس زیر قولش زد و تفسیر جدیدی ارائه کرد که علاوه بر توقف گازدهی ، محدودیت های دیگری را نیز بر ایران تحمیل کرد. محدودیت هایی که باعث شد فعالیت های هسته ای ایران متوقف شود و عقب بماند.

آقای روحانی نیز در کتابش اعتراف کرده است که آژانس به ایران کلک زد و با اشاره به این مطلب نوشته است: « البرادعی گفت: ما معنای تعلیق در بیانیه را در آژانس این گونه تفسیر کردیم که در نطنز علاوه بر گازدهی، ساخت و مونتاژ سانتریفیوژها هم تعلیق شود.من به تندی به او پاسخ دادم که شما در تهران به من قول دادید که تعلیق تنها تعلیق گازدهی است و ما هم طبق نظر شما عمل کردیم. گفت اولا من تنها نیستم ، کارشناسانی هم در آژانس هستند که نظر آنها چنین است. ثانیا تعلیق شما برای اعتمادسازی است، بنابراین اگر سخت گیری کنید به هدف خود لطمه زده اید.اصلا شما برای چه می خواهید قطعه بسازید؟ وقتی که غنی سازی تعلیق می شود، این فعالیت را هم کنار بگذارید و همه را مطمئن کنید، این به نفع شماست.»

اما تعلیق چه دستاوردی برای ایران داشت؟ آیا همانطور که البرادعی گفته بود با تعلیق ،همه مطمئن شدند و به نفع ایران تمام شد؟ این تعلیق جز عقب ماندن از فعالیت های هسته ای و ایجاد یاس در روحیه نخبگان علمی هیچ دستاورد دیگری نداشت و اگر دستور مقام معظم رهبری(مدظله العالی) مبنی بر شکستن تعلیق صادر نشده بود معلوم نبود مسئولین آن روز (که امروز هم در مسئولیت هستند) می خواستند تعلیق را تا چه زمانی ادامه دهند.

آمانو همچنین در سفر به ایران گفت: افشای اطلاعات از طریق آژانس نبوده است و ممکن است از کانال های دیگر باشد.

اگر افشای اطلاعات از طریق آژانس نبوده ،پس از کدام کانال بوده است؟ مگر ایران ،اطلاعات هسته ای خود را به غیر از آژانس در اختیار کدام نهاد بین المللی قرار می دهد؟  نکند افشای اطلاعات ،کار خورزوخان بوده!



طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف حساب، 
برچسب ها: آژانس، هسته ای، آمانو، برجام، پارچین، روحانی، تعلیق،
ارسال در تاریخ دوشنبه 30 شهریور 1394 توسط عقل کل

قالب وبلاگ

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic