تبلیغات
افاضات عقل کل - مطالب ابر آل سعود
سلام بر مولای غائب از نظر
سلام بر شما آن گاه که احرام می بندید و طواف می کنید

سلام بر شما آن گاه که سعی صفا و مروه به جا می آورید
سلام بر شما آن گاه که در عرفات اشک می ریزید و به خیمه هایی که روضه قمر بنی هاشم(ع) می خوانند سر می زنید...

آه! ای غریب ترین غریب و ای تنهاترین تنها... امسال در کدامین خیمه حضور می یابید و پای روضه کدام روضه خوان اشک می ریزید؟
امسال خبری از خیمه های پیروان و شیعیان ایرانی شما نیست

غربتتان هر سال فزون تر می شود. سال گذشته ، راه را بر پیروان یمنی و سوری شما بستند و امسال بر ایرانی ها...
صد عن سبیل الله و المسجدالحرام می کنند این شجره خبیثه ملعونه!

میمون های وهابی از منبر رسول الله بالا و پایین می پرند و یارانت را تکفیر می نمایند
پیروان محمد بن عبدالوهاب صف کشیده اند در مقابل پیروان حضرت محمد بن عبدالله (ص)

مراقب خودتان باشید آقاجان! ...حرم امن الهی دیگر از شر شجره ملعونه طواغیت امن نیست
دعای پیروان ایرانی ات پشت سر شما و همه میهمانان بیت عتیق است

ما اینجا با قلب هایمان دور کعبه طواف می کنیم ، بین صفا و مروه هروله می کنیم، دعای عرفه می خوانیم و همین جا پای روضه عمویتان عباس(ع) اشک می ریزیم و برای تعجیل در ظهورتان دست به دعا برمی داریم و در منا...

در منا حتی اگر این بار شیاطین بخواهند راه قلب هایمان را سد کنند ما هر طور شده ، کاروانی از دل هایمان را به خیابان 204 روانه می کنیم...



اصلا امسال تمام ایرانی ها در خیابان 204 خیمه ای از قلب های سوخته بر پا می کنیم و با صدای قاریان جوان به کلام الله مجید گوش می دهیم ...
 حاج محسن! بلند تر بخوان، صدای بهشتی ات زیباتر شده است: « و اذ جعلنا البیت مثابة للناس و امنا...»

ای سفیر انقلابی! شهید رکن آبادی! شعار مرگ بر آمریکا سر بده تا ما نیز تکرار کنیم شاید از بانگ صدای تو، کدخداپرستان داخلی بیدار شوند...

ای شهدای منا! اگر شما جگر هایتان در آفتاب سوزان از عطش سوخت، اگر در کانتینرها نفستان بند آمد، اگر زیر دست و پا و تحت فشار جمعیت،استخوان هایتان خرد شد...

ما نیز در اینجا در غم و سوگ شما جگرمان سوخت، از بی خیالی مسئولینی که سفر نیویورک را بر رسیدگی به وضعیت شما ترجیح دادند نفسمان تنگ شد، و از زانوزدن مسئولی دیگر در برابر امیری کوچک و از دوست و برادر خطاب کردن وزیر خارجه سعودی غرورمان شکست، و  از سخن گفتن آن مسئولی که می گفت چه اشکالی دارد دست اول را ما به سمت قاتلین شما دراز کنیم ،قلبمان آتش گرفت.

نمی دانیم از دست سعودی ها به خدا شکایت بریم یا از دست حامیان داخلی آنان.

یا صاحب الزمان! الغوث و الامان!
کعبه را از لوث وجود شجره خبیثه ملعونه آل سعود پاک کن! ما انتظار روزی را می کشیم که با نابودی همه دشمنان اسلام بتوانیم پشت سر شما به مسجدالحرام وارد شویم. «لتدخلن المسجدالحرام انشاء الله آمنین...»



طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف دل، 
برچسب ها: فاجعه منا، شجره خبیثه ملعونه، شجره ملعونه، آل سعود، خیابان 204، امام زمان(عج)، شهدای منا،
ارسال در تاریخ شنبه 20 شهریور 1395 توسط عقل کل
پشه ای روی یک درخت بزرگ و تنومند نشسته بود، وقتی می خواست از روی درخت بلند شود به درخت گفت: « محکم خودت را نگه دار که من می خواهم بپرم»

درخت گفت: « من اصلا نفهمیدم تو کی آمدی که حالا می خواهی بروی!»

حکایت قطع رابطه عربستان و بحرین و ... با ایران همین است. بحرین که قبلا یکی از استان های ایران بود حالا می خواهد در برابر ایران ابراز وجود کند.
عربستان هم فقط به خاطر وجود اماکن مقدسه مکه و مدینه برای ما اهمیت دارد وگرنه حکایت عربستان و بحرین و سودان ، حکایت همان پشه ای است که آمدن و رفتنشان برای کشور بزرگ و مقتدر و متمدن ایران اصلا به چشم نمی آید.


و اما در جواب مشاور شاه سعودی که به ملت بزرگ ایران توهین کرده و گفته بود: «کاری با ملت ایران خواهیم کرد که در خیابان های عربستان مانند ولگردها گدایی کنند.»

 در جواب گستاخی این شاهزاده سعودی عرض می کنیم:

«ما هم با شما شاهزادگان سعودی و پادشاهتان کاری خواهیم کرد که در خیابان های عربستان با خفت و خواری و زبونی ،برای حفظ جانتان همان کاری را بکنید که عمروعاص در حال فرار ، برای حفظ جانش کرد.»

حتما شاهزادگان سعودی وهابی در تاریخ خوانده اند که:  معاویه بارها، عمروعاص را به تمسخر می گرفت و می گفت: « برو خدا را شکر کن و از عورت خود سپاسگزار باش که تو را نجات داد.»


پ ن:
نوشتن این جواب ،برایم خیلی سخت بود چون نوشتن بعضی کلمات را در شان خود نمی دانم اما انفعال مسئولین دیپلماسی در پاسخ قاطع به این توهین ها،مرا مجبور کرد که اینگونه جواب دهم.



طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف حساب، 
برچسب ها: عربستان، ایران، آل سعود، بحرین، قطع رابطه، عمروعاص،
ارسال در تاریخ دوشنبه 14 دی 1394 توسط عقل کل
داغ روی داغ می نهد بر دل ما، این آل سعود پلید

هنوز برای زخم جانسوز کشتار حاجیان منا مرهمی نیافته ایم که این بار رهبر شیعیان عربستان آیت الله نمر باقر النمر را بعد از شکنجه های طولانی ،شهید کردند

یزید جای معاویه را گرفته است. جوانک های مغرور و بی تجربه سعودی ، بیرحمانه می کشند و به عواقبش نمی اندیشند، مخصوصا آن گاه که نقشه هایشان را با اردوغان و اسرائیل و آمریکا هماهنگ می کنند

چند باری هم ما را محک زدند و نتیجه دلخواه را گرفتند. وقتی صدها حاجی ایرانی را کشتند و آب از آب تکان نخورد

وقتی دولتی که می خواست در عرض صد روز مشکلات اقتصادی ایران را حل کند ،حتی نتوانست بعد از گذشت صد روز از حادثه منا، اجساد حاجیانش را تحویل بگیرد و هنوز هم چند تنی مفقودند

وقتی آمریکایی هایی که با آنها درست حرف زده بودیم نه درشت! و آنها را مودب و باهوش خطاب کرده بودیم برای سرقت دو میلیارد دلار از اموال ملت ایران نقشه می کشند اما دولتمردان ما که قبلا می گفتند اگر دم کدخدا را ببینیم همه کارها ردیف می شود و می افتد روی غلطک و همه دنیا با ما راه می آید حتی نتوانستند یک ریال از عربستان به عنوان دیه حجاج منا غرامت بگیرند

وقتی با سیاست های خصمانه آمریکا و عربستان، هر روز قیمت نفت کاهش می یابد و ژنرال زنگنه که گویا نفت را ارث پدرش می داند، برنامه ای جز خام فروشی و تولید بیشتر ندارد

وقتی به دشمن چنان رو می دهند که آمریکا، مردم ایران را در زمره وحشی های تاریخ به حساب می آورد و ادعا می کند برای حفظ امنیت شهروندانش، قانون محدودیت روادید را تصویب کرده است و دولتمردان ما بدون اینکه متوجه باشند این قانون ،توهین بزرگی به ملت با فرهنگ و متمدن ایران است فقط نگران برجام هستند و خیال خود را با نامه جان کری راحت می کنند و از گل نازک تر به آمریکا نمی گویند

وقتی آمریکا از تصویب تحریم های جدید بر ضد ایران هیچ ابایی ندارد و تنها مراعاتش برای تعویق تحریم ها این است که نکند با تصویب تحریم های جدید، نتیجه انتخابات ایران به نفع غربگرایان تمام نشود

وقتی شیخ زکزاکی و صدها نفر شیعه را در نیجریه به خاک و خون می کشند اما واکنش دولتمردان ما حتی به اندازه واکنش آنها در قبال حوادث پاریس نیست

با این دیپلماسی منفعلانه، آیا عربستان انتظار واکنش قاطع از طرف ایران دارد؟

آیا از اینکه مثلا ظریف ،خدای ناکرده به جان کری ایمیل بزند و بگوید: « جان! به این سلمان بگو کاری نکند که شاهراه نفت عربستان را ببندیم!»  می ترسد؟

یا اینکه مثلا روحانی ،خدای ناکرده درست حرف زدن را رها کند و با برادران ملک عبدالله درشت حرف بزند!

سخت ترین واکنشی که تاکنون از روحانی دیده ایم همین نامه ای بود که خطاب به وزیر دفاع نوشت و خواستار تولید موشک با جدیت بیشتر شد!

که این یکی را اگر رئیس جمهور هم نمی گفت در حال انجام بود، چون توسعه موشکی ،دستور فرمانده کل قواست که در سیاست های کلی برنامه ششم توسعه نیز مورد تاکید قرار گرفته است و الا اگر توسعه موشک های ما، دست امثال شیخ حسن بود که الان به جای ریف دمشق و حلب، باید در خیابان های تهران و اصفهان با دشمن می جنگیدیم!

چه می گویم؟ مدت هاست که امیدی به سیاستمداران نیست. ما منتظر آتش خشم خدا هستیم که توسط بندگان صالحش بر سر آل سعود فرود آید. مجاهدان و دلاورانی که در مکتب امام خمینی(ره) رشد کرده اند و دمار از روزگار سعودی ها درمی آورند و سقوط آل سعود را رقم می زنند.

همانطور که نوع واکنش دستگاه دیپلماسی ایران در قبال حمله ارتش نیجریه به آیت الله شیخ زکزاکی ، در سرنوشت امروز آیت الله شیخ نمر تاثیر داشت و حاکمان سعودی را جری تر کرد ؛ این امر واضحی است که نوع و شدت واکنش ما و دولتمردان ایرانی در قبال شهادت شیخ نمر، در نحوه رفتار آینده نیجریه با شیخ زکزاکی نیز موثر است.




پی نوشت:

حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید: « وقتی عالمی از دنیا می رود در دیواره قلعه اسلام روزنه ای ایجاد می شود که چیزی جایگزین آن نیست.»
حال تصور کنید اگر عالمی را مظلومانه به شهادت برسانند چه مصیبت بزرگ و غم سنگینی است.

 این مصیبت بزرگ را به ساحت مقدس حضرت بقیه الله الاعظم (ارواحنا له الفداء) تسلیت عرض می نماییم.

هدیه به روح بلند عالم مجاهد آیت الله شهید نمر باقر النمر ،سوره یس قرائت فرمایید.



طبقه بندی: به رنگ سیاست، 
برچسب ها: شیخ نمر، آل سعود، دیپلماسی انفعال، شهادت، عربستان،
ارسال در تاریخ یکشنبه 13 دی 1394 توسط عقل کل
نه خنده های ظریف و نه حرف های حسن
اثر نکرد و سعودی به یک درم نخرید

ولی همین که تشر زد سلاله ی حیدر
سعودی جا زد و بر خود چو بید می لرزید

ولایت است که ما را عزیز می دارد
تمام عزت دین ، در غدیر باید دید.



پی نوشت:

نه دیپلماسی خنده اثر کرد و نه دیپلماسی دست دادن با شیطان بزرگ و نه دیپلماسی زانو زدن در برابر امیر دست نشانده کشور کوچک و ذره بینی کویت!
دیپلماسی هم باید بر مبنای غدیر باشد که عزت آفرین شود.




طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف دل، 
برچسب ها: امام خامنه ای، عربستان، آل سعود، ظریف، روحانی، غدیر، ولایت،
ارسال در تاریخ جمعه 10 مهر 1394 توسط عقل کل
خدایا!مگر نفرمودی «و اذ جعلنا البیت مثابة للناس و امنا و اتخذوا من مقام ابراهیم مصلی »
مگر خانه ات را محل امن قرار ندادی؟ 
اکنون بنگر حال و روز میهمانان حرمت را که حتی در پشت مقام ابراهیم هم امنیت ندارند.

سعودی های وهابی ،حیثیت خانه ات را به سخره گرفته اند، زائران حرمت را به قربانگاه بردند و راهشان را بستند و نفسشان را بند آوردند تا ماشین «طفیلی سلمان »سریعتر و راحت تر حرکت کند!

زائران حرمت غریبانه و مظلومانه قربانی شدند؛آن هم چه قربانی! قربانی که نه جایی برای دست و پا زدن دارد و نه آبی برای خوردن! کدامین قربانی را اینچنین تشنه ،ساعت ها زیر دست و پا زجرکش می کنند؟

 خانه و زائران خانه ات را دریاب ای صاحب خانه!
عبدالمطلب می گفت «من صاحب شترانم هستم و کعبه هم صاحبی دارد که از آن دفاع می کند»

خدایا ابابیلت کو  تا سجیل را بر سر آل سعود بکوبی و نابودشان کنی و از خانه و زائران خانه ات دفاع کنی؟!

ای صاحب کعبه! بنگر چگونه آل سعود، حرم امنت را بازیچه جنگ قدرت خود کرده اند. آیا این همان کعبه ای نیست که پیامبرت ،برادر و وصی اش علی(ع) را بر شانه خود بالا برد تا آن را از لوث وجود بت ها پاکسازی کند؟

ببین دوباره بت ساخته اند اطراف کعبه و می پرستند برج های تجارتشان را.
 آنقدر شیطان ،اطراف حرمت را گرفته است که حاجی نمی داند کدامین شیطان را رمی کند؟ رمی جمرات را یا برج ساعت را یا شاهزادگان سعودی را؟ قرار بود خانه ات محلی امن باشد نه در محاصره این همه شیطان! قرار بود حاجی در منا، گوسفند قربانی کند نه خودش را!

خانه ات شده است مضحکه دست «بن نایف» و «بن سلمان» و پدر آلزایمری اش که نمی داند چه می گوید و چه می کند.
خدایا تو خود به داد خانه و زوار خانه ات برس.

ما را نه کاری با سازمان های بین المللی است که یک سعودی را در امور حقوق بشر می گمارند و نه امیدی به سازمان کنفرانس اسلامی است که به قتل کودکان یمن لبخند می زند و نه انتظاری از مسئولینی است که تنش زدایی را سرلوحه سیاست خارجی خود کرده اند و چنان تمام فکر و ذهنشان را مشغول برجام کرده اند که حتی می خواهند به دانش آموزان هم سر مشق برجام دهند و بگویند « بابا با برجام آمد!»

با این سیاست انفعالی ،سه بار که هیچ ؛حتی اگر صد بار هم کاردار سعودی را احضار کنند ثمره ای ندارد. سعودی ها چنان بی شرم و پر رو هستند که مفتی مسجدالحرام ،ایران را متهم می کند اما برخی مسئولین ایرانی ،تازه با تردید دنبال مقصر جنایت منا می گردند و با اما و شاید سخن می گویند.

خدایا! ما چشم دوخته ایم به ابابیلی که تو بفرستی و آمدن موعود را وعده دهد. مگر عام الفیل و فرستادن ابابیل ،سال آمدن آخرین پیامبر(ص) را رقم نزد. شاید در زمانی نزدیک ،ابابیل تو از آستین بندگان شجاع و مخلصت بیرون آید و طومار آل سعود را درهم بپیچد و کعبه را تکیه گاه موعود آخرالزمان سازد.

صدها حاجی ، ظاهرا حجشان ناتمام ماند و در منا به معبود پیوستند. به امید آنکه منتقم خون حسین(ع) بیاید و هیچ حجی ناتمام نماند. به امید آنکه منتقم بیاید و جگر سوخته مظلومان عالم التیام یابد.




پی نوشت:

شایان ذکر است عربستان بعد از روی کار آمدن پادشاه جدید،تمایلی به داشتن سفیر در ایران نداشته و سفارتش بیش از یکسال است که سفیر ندارد و به جای سفیر،کاردار مشغول به کار است.
و باز شایان ذکر است ونزوئلا ماه ها پیش، سفیر عربستان را در اعتراض به تجاوز به یمن (و احتمالا توطئه نفتی عربستان) اخراج کرد و چند روز پیش هم اعلام شد که برزیل در اعتراض به جنگ طلبی و تجاوزات عربستان به یمن، سفیر عربستان را اخراج کرد ،کمی پیش تر نیز مکزیک و نیکاراگوئه و گواتمالا در اعتراض به کشتار مردم یمن، سفیران عربستان را اخراج کردند.



طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف دل، 
برچسب ها: آل سعود، جنایت منا، عربستان، محمد بن سلمان، محمد بن نایف، فاجعه منا، ابابیل،
ارسال در تاریخ شنبه 4 مهر 1394 توسط عقل کل
سعودی و غیر سعودی ندارد، نوچه ، نوچه است و به رسم نوچگی، هر گاه ببیند که به اربابش مرگ می فرستند به خشم می آید و واکنش نشان می دهد.

جمعه خونین مکه در سال 1366 وقتی رقم خورد که حاجیان حرم الهی ، یکپارچه تظاهرات کردند و شعار مرگ بر آمریکا سر دادند و سعودی ها نیز به رسم نوچگی ،با چماق های میخ دار و میله های آهنی و اسلحه و گازهای سمی خفه کننده به جان حاجیان افتادند و هر چه به دستشان رسید از سنگ و بلوک و سطل شن و کولر گازی و شیشه و آب جوش و قطعات بزرگ یخ و...بر سر حاجیان ریختند و آنها را محاصره کردند و در حالی که سوت و کف می زدند نظاره گر جان دادن حجاج بودند!

پس تعجبی ندارد اگر امروز هم نوچه های آمریکا از شنیدن این شعار برآشفته می شوند و به سر دهندگان این شعار، برچسب افراطی گری می زنند.

اما به خون پاک حاجیانی که به جرم سردادن شعار «مرگ بر آمریکا» مظلومانه در خون خود غلطیدند قسم، تا پیاله مرگ را به کام سردمداران استکبار جهانی فرو نریزیم دست از تکرار این شعار بر نمی داریم، هر چند نوچه های آمریکا را خوش نیاید!

حاجی کشی و کودک کشی رسم دیرینه آل سعود است، جرثقیل هم که نباشد آل سعود از اجدادشان یاد گرفته اند ضحاک وار با خون بیگناهان تغذیه شوند.

لاجرم بساطشان را هر جا که بتوانند پهن می کنند ،مسجدالحرام باشد یا بحرین و سوریه و عراق و یمن فرقی ندارد. نه حرمت حرم می شناسند و نه حرمت ماه حرام.
شاهدش کودکانی هستند که این روزها در یمن زیر بمب های سعودی تکه تکه می شوند بدون اینکه جرثقیلی درکار باشد ، حتی بدون اینکه تصویرشان در صفحه اول روزنامه های اروپا نقش بندد، چرا که اروپا نیروی کار مورد نیازش را با همان تصویر بیجان کودک کرد سوری جذب کرد و دیگر نیازی به دیگر پناهجویان آواره سوری ندارد؛ چه برسد به اینکه بخواهد یاد یمن بیفتد!




طبقه بندی: به رنگ سیاست، 
برچسب ها: آل سعود، عربستان، مرگ بر آمریکا، جمعه خونین مکه، نوچه، آمریکا،
ارسال در تاریخ دوشنبه 30 شهریور 1394 توسط عقل کل
(تعداد کل صفحات:3)      [1]   [2]   [3]  

قالب وبلاگ