می خواستم بگویم به اضطرار تمام انسان هایی که در سیطره جاهلان آخرالزمان اسیرند: « اللهم عجل لولیک الفرج»

می خواستم بگویم به اضطرار کودکانی که از ترس بمب های خوشه ای که بر سرشان فرود می آید یا خنجری که بر گلویشان می نشیند به خود می لرزند: «اللهم عجل لولیک الفرج»

می خواستم بگویم به اضطرار زنانی که در چنگال داعش و صهیونیسم تحقیر می شوند و زنده به گور شدن جاهلیت اولی را بر زندگی ننگین جاهلیت مدرن ترجیح می دهند: «اللهم عجل لولیک الفرج»

می خواستم بگویم به اضطرار شیعیان «فوعه» و «کفریا» که در محاصره تروریست های تکفیری قرار دارند: «اللهم عجل لولیک الفرج»

می خواستم بگویم...
 
اما دیدم مضطر واقعی اوست که هزار و صد و هشتاد و یکسال است صدای استغاثه مظلومان عالم را شنیده است و قلبی پر درد دارد.

اگر ما با درک ناچیز و محدود خود ، تحمل شنیدن گوشه ای از قساوت و ظلم ظالمان را نداریم و دلمان به درد می آید، او که صاحب عصر و زمان است چه می کشد از دیدن این همه قساوت و بیرحمی و جنایت؟
او که فرزند «رحمت للعالمین» است و حریص به هدایت انسان هاست، چه می کشد از دیدن این همه ظلمت و انحراف؟

پس قسم به اضطرار حضرت مهدی (عج) : «اللهم عجل لولیک الفرج»

«این المضطر الذی یجاب اذا دعی »





طبقه بندی: حرف حساب، 
برچسب ها: امام زمان(عج)، مضطر، انتظار فرج،
ارسال در تاریخ چهارشنبه 13 خرداد 1394 توسط عقل کل

قالب وبلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic