یادش بخیر آن روزها...

یادش بخیر کیک زردی که کاممان را شیرین می کرد

یادش بخیر اشک های شوقمان در پی هر موفقیتی که در هسته ای کسب می کردیم

یادش بخیر شعارهایمان که با مشت های گره کرده سر می دادیم و می گفتیم «انرژی هسته ای حق مسلم ماست» و گاهی هم چنان ذوق زده می شدیم که فریاد می زدیم «انرژی هسته ای به جان ما بسته ای»

یادش بخیر حس غروری که سرشارمان می کرد و امیدی که در چشمانمان می درخشید و اضطراب و دلهره ای که در دل دشمن می انداختیم 

یادش بخیر سال 1385 بود که در 20 فروردین در کنار بارگاه مطهر رضوی ،موفقیت دانشمندان هسته ای در دستیابی به توانایی غنی سازی در مقیاس آزمایشگاهی را جشن گرفتیم

 سال 1386 با ورود به مرحله تولید صنعتی سوخت هسته ای به جهانیان اعلام کردیم که از این به بعد ایران نیز در زمره چند کشور تولید کننده سوخت هسته ای قرار گرفته است

سال 1387 نیز نصب شش هزار سانتریفیوژ جدید در نطنز را جشن گرفتیم

و سال 1388 از دو نوع سانتریفیوژ با ظرفیت چند برابر ظرفیت گذشته و چند دستاورد دیگر رونمایی کردیم و اواخر این سال نیز اخبار خوش راه اندازی سایت فردو  و تولید سوخت 20 درصد در داخل کشور کاممان را شیرین تر کرد 

سال 1389 از اولین نمونه سوخت مجازی راکتور تحقیقاتی تهران و نمونه جدید نسل سوم ماشین های سانتریفیوژ و 6 رادیو دارو پرده برداشتیم.

سال 1390 از دی اکسید اورانیوم طبیعی با خلوص هسته ای به همراه ایزوتوپ های پایدار در مجتمع آب سنگین اراک رونمایی کردیم و اورانیوم 20 درصد تولید داخل را در راکتور تحقیقاتی 5 مگاواتی تهران سوخت گذاری نمودیم

سال 1391 نیروگاه بوشهر را برای اولین بار با توان 60 مگاوات به شبکه برق سراسری متصل کردیم

سال 1392 نیز با اعلام دستاوردهای جدید هسته ای از جمله ارتقاء سانتریفیوژها ، از زبان رئیس سازمان انرژی اتمی شنیدیم که وعده می داد راکتور تحقیقاتی اراک را با سوخت مجازی در سال 92 راه اندازی خواهند کرد.

اما امسال...

امسال باید به اورانیوم 20 درصدی چشم بدوزیم که اکسید می شود در ازای دلارهای ناچیزی که قطره چکانی و با شرط و منت می خواهند تحویلمان دهند و یاوه گویی های دشمن که هر روز بیشتر از دیروز بر قلبمان زخم می زند

امسال درست در 20 فروردین ، همان ها که می گفتند «سانتریفیوژ بچرخد به شرطی که چرخ مملکت هم بچرخد» از ما می خواهند تا داوطلبانه از یارانه هم انصراف بدهیم تا چرخ مملکت بچرخد.

شاید از نظر بعضی ها ،هسته ای لای چرخ مملکت گیر کرده  بود و نمی گذاشت خوب بچرخد

یکی نیست بگوید چرخ مملکت خوب می چرخید اگر یک عده آدم  قدرت طلب و دیکتاتور منش که حرف قانون سرشان نمی شد دروغ بزرگ تقلب را بهانه نمی کردند و با مرزشکنی و هم پیاله شدن با دشمن ، موجب تشدید تحریم ها نمی شدند

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر باندبازی و حزب سالاری بر آن حاکم نبود و هر کس به اندازه بی عرضگی و سهل انگاری و ندانم کاری اش پاسخگو بود

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر فلانی که خود را سرمایه انقلاب می داند توهم خودبزرگ بینی نداشت و برای نظرات دیگران هم کمی ارزش قائل بود و نمی خواست ملت را فدای فرزندانش کند

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر نسب ها لای آن گیر نمی کرد و آقازاده ها به جای اینکه بخواهند خود را با نسب هایشان معرفی کنند با لیاقت ها و شایستگی هایی که با تلاش خود به دست می آوردند به معرفی خود می پرداختند 

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر فلانی با حاشیه سازی ،همه را فدای رفیقش نمی کرد و نمی گفت « فلانی یعنی من و من یعنی فلانی»

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر به جای اینکه به دیدار فتنه گر بروند او را مجازات می کردند

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر همه مسئولین از عمق جانشان به سخنان امام (ره) ایمان داشتند و نمی خواستند نظرات خود را به جای نظرات امام(ره) جا بزنند و  تبعیت از ولایت فقیه به جای اینکه فقط لقلقه زبانشان باشد در عمل و رفتارشان جلوه گر بود

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر هر دولتی که سرکار می آمد به جای اینکه بخواهد عقده هایش را بر سر دولت قبلی خالی کند فقط به فکر خدمت به مردم بود

چرخ مملکت خوب می چرخید اگر برخی مسئولین همانقدر که به وعده های آمریکا و اروپا اعتماد داشتند به وعده های الهی اعتماد می کردند، اگر همانقدر که به شکستن تحریم چشم دوخته بودند به اراده های راسخ جوانان خیره می ماندند ، اگر همانقدر که به گروه پنج به اضافه یک فرصت می دادند به نخبگان ایرانی فرصت می دادند

 برای اینکه چرخ مملکت خوب بچرخد راهش این نبود که هسته ای را به قیمتی ناچیز بفروشیم و در ازای این گوهر گرانبها ، آب نبات چوبی به دست آوریم ، راهش این نبود که برای حل مشکل، ذوق زده شویم و با دشمن تلفنی صحبت کنیم و عزت و اقتدار و غرور ملی را که حاصل خون هزاران شهید است به بازی بگیریم و به کلام امام که آمریکا را شیطان بزرگ می دانست پشت پا بزنیم

راهش این نبود که برای ارائه گزارش صد روزه ،توافقنامه ای را امضا کنیم که هیچ عاقلی امضا نمی کرد ،راهش این نبود که از ملت بخواهیم چشم و گوش بسته از توافقنامه ای دفاع کنند که جزئیاتش را نمی دانند....

خدایا مگذار بیش از این شرمنده شهدای هسته ای شویم.




طبقه بندی: به رنگ سیاست،  حرف دل، 
برچسب ها: انرژی هسته ای، روز ملی فناوری هسته ای، غنی سازی، توافقنامه ژنو،
ارسال در تاریخ چهارشنبه 20 فروردین 1393 توسط عقل کل

قالب وبلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic