آمریکا هر جا منافعش ایجاب کند از نوچه هایش در سراسر جهان حمایت می کند، فرقی ندارد آن نوچه، دالایی لامای تبتی باشد یا تیموشنکوی اوکراینی.

حتی لازم نیست آن نوچه مثل نوری زاده کراوات بزند بلکه می شود مثل کدیور عبا و قبا به تن داشته باشد یا مثل مهاجرانی کت و شلوار بپوشد یا اصلا مثل شیرین عبادی ، یک زن باشد اما به پاس نوچگی جایزه صلح نوبل بگیرد یا اینکه مفتخر به دریافت اسکار شود.

برخی از نوچه ها شناخته شده اند و برخی در پشت صحنه فعالیت می کنند و کسی آنها را نمی شناسد. بعضی خارج نشین شده اند و بعضی دیگر در داخل کشور به فعالیت می پردازند اما نوع حرف زدن و رفتارشان نشان می دهد که مدال نوچگی آمریکا را بر گردن دارند.

و جالب اینجاست که برخی از همین نوچه ها چنان خود را روشنفکر و تحصیلکرده به حساب می آورند و با آب و تاب از آزادی سخن می گویند که انگشت به دهان می مانی چگونه این افراد که با نوچگی آمریکا خود را به بردگی درآورده اند دم از آزادی و روشنفکری می زنند. بردگی فقط این نیست که جسمت در بند باشد، بزرگترین بردگی این است که تفکرت در بند استکبار باشد اما ادای آزاداندیشی درآوری و دیگران را به افکار پوپولیستی متهم کنی.

بعضی از نوچه ها در روزنامه ها قلم می زنند و برخی در سایت ها و وبلاگ ها. آنان به گونه ای سخن می گویند و می نویسند که گویا وظیفه دارند با هر ترفندی چهره آمریکا را تطهیر کرده و بزک نمایند و سیاهه جنایاتش را سفید جلوه دهند و چهره ای محبوب از کدخدایشان بسازند تا شاید بتوانند جای پایی برایش باز کنند و با حرص و ولعی وصف ناشدنی ، بازگشایی مجدد لانه جاسوسی آمریکا در ایران را انتظار می کشند.

آمریکا براساس منافعش، هوای نوچه هایش را دارد.بیانیه صادر می کند که فلانی و فلانی را آزاد کنید و طبق معمول ؛نوچه های داخلی و خارجی نیز یکصدا با اربابشان این خواسته را تکرار می کنند و خواستار رفع حصر فتنه گران می شوند.

اما اکنون زمان رفع حصر نیست. امام عزیز ما می فرمود: « آن روزی را که آمریکا از ما تعریف کند باید عزا گرفت.» بنابراین حامیان فتنه و فتنه گران به جای اینکه تلاش کنند و از هر سو فشار بیاورند و چانه زنی کنند تا از سران فتنه رفع حصر شود باید بروند عزا بگیرند و ببینند چه خدمت شگرفی به شیطان بزرگ کرده اند که باز هم آمریکا برای حمایت از آنان به میدان آمده است.

باید ببینند آنکه خود را نخست وزیر امام می دانست و آنکه مدعی بود اجازه هایی از امام(ره) دارد که دیگران ندارند چه خدمت بزرگی به استکبار کرده اند که اسمشان بر سر زبان اوباما و سخنگوی وزارت خارجه اش جاری شده است.

باید به جای اینکه دم از «آشتی ملی» بزنند تا خیانت های خود را بپوشانند، بگویند با کدام منطق می توان به کسانی که نورچشمی دشمن شده اند اعتماد کرد. اعتماد به اینگونه افراد ، آشتی ملی نیست بلکه این کار؛ خیانت به انقلاب است. آشتی ملی فقط با کسانی صورت می گیرد که مدال نوچگی دشمن را بر سینه نداشته باشند. ملت ایران با انواع اختلاف سلیقه هایی که داشته و دارند هیچگاه با هم قهر نبودند که اکنون بخواهند آشتی ملی به راه بیندازند. مردم فقط با سرسپردگان و نوچه های داخلی دشمن که خط قرمز ها را شکسته اند، آشتی ناپذیرند.

اما نوچگی هم تاریخ مصرف دارد .وقتی تاریخ مصرف یک نوچه تمام می شود حتی اگر بالاترین مقام را هم داشته باشد بدون هیچ نگرانی از طرف اربابانش در زباله دان انداخته می شود ،چه رضاخان پهلوی باشد چه صدام عفلقی یا...

توصیه ما خطاب به همه نوچه های داخلی این است که: نوچه و برده آمریکا نباشید زیرا خدا شما را آزاد آفریده است.




طبقه بندی: به رنگ سیاست، 
برچسب ها: آمریکا، سران فتنه، منافع ملی، آشتی ملی،
ارسال در تاریخ سه شنبه 29 بهمن 1392 توسط عقل کل

قالب وبلاگ

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو